|
OKO I SERCE MISTRZA JANA
Z Panem Janem, a właściwie z Jasiem znam się odkąd pamiętam.Szybko staram się przekartkować pamięć w poszukiwaniu mocno zarysowanych scen. Pamiętam obraz boiska szkolnego widzianego z okien dużego pokoju i kuchni. Tam, niewysokiego chłopca z kędzierzawą głową. Nieustannie w ruchu, z piłką, albo na rowerze.
Pamiętam nieprzespane noce spędzone na oczekiwaniu porannego śmigusa dyngusa, dziecinne kawały o sprytnym Polaku, Rusku i Niemcu. Pamiętam warszawską wyprawę tramwajową odbytą na stopniach i tzw. cynglach. Pamiętam ….
Nie, nie będę zajmował Was swoimi wspomnieniami.
Zacznę od rodzinnej atmosfery, w której obok cząsteczek tlenu unosiły się dźwięki muzyki i o początkach przygody Jasia z tańcem. Wszystko to działo się wiele lat temu.
|
|
Więcej … |
;
Close top 
Open top
